Türkiye’deki mütedeyyin siyasetçilerin ve İslamcılık hareketinin hamasi retoriklerle bezeli Filistin ağıtlarına karnı tok olanlar, ‘Kudüs Davası’ ile ilgili vaazları da dinlemeye pek istekli değil.

İdlib’de ertelenen son perde nihayet sahneye koyulurken, Türkiye’nin iki cami arasında beynamaz Suriye politikasında ibre bir kez daha ABD’ye döndü. Önce Cumhurbaşkanı Erdoğan Soçi ve Astana süreçlerinin bittiğini ilan edip, Suriye rejimine karşı savaş hazırlıklarına girişti.

Nietzsche’nin kıyıcı kem bakışından, sert “çekiç” darbelerinden, kendi tabiriyle bir “yabanıl deha” olarak Shakespeare de payına düşeni alır.

AKP Ağustos 2001’de kurulmasından kısa bir süre sonra, Kasım 2002’de iktidara geldi. O zamandan bu yana da iktidarda. İktidara geldiğinde henüz olgunlaşmış bir siyasi kimliği yoktu. Hala da yok.

Hoşumuza gitmeyen, hatta düşmanca olan veya öyle algılanan ama nedenini tam anlayamadığımız bir olayın arkasında gizli bir el, gizli bir amaç aramak evrensel bir davranış tarzıdır.